Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012




      ΑΝ παραλληλίσω το Υπέροχο ταξίδι της ζωής με ένα ποτό – Νέκταρ, διαπιστώνω ότι λιγοστεύει μέρα με τη μέρα, γουλιά – γουλιά …
     Τώρα αρχίζω να το Απολαμβάνω πιο πολύ !
Δεν θέλω να το “σπαταλώ “ σε ανούσια πράγματα, σε συμβιβαστικές διαδρομές, με παραφουσκωμένους εγωισμούς, επιφανειακούς χειρισμούς, παράλογους τρόπους …
     Αντίθετα, Επιλέγω το Περιεχόμενο, εξοστρακίζοντας την επιφάνεια. 
       Θέλω να Περιβάλλομαι από ανθρώπους που Αγαπούν Αληθινά και έχουν το Σθένος να το Εκφράζουν, που γνωρίζουν τον Τρόπο να Προσεγγίζουν την Καρδιά, που Αναγνωρίζουν τα λάθη τους και Συμβαδίζουν με την Ωριμότητα της ηλικίας τους !
   Επιθυμώ να έχω κοντά μου άτομα που Διδάχτηκαν από τις … 
“ κακουχίες “ της ζωής και Ξέρουν να Σέβονται και να Υπερασπίζονται την Αξιοπρέπεια των άλλων.

(c) Έμυ Τζωάννου


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου