Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012


 
         Kάπου ανάμεσα σέ συναισθήματα καί σκέψεις κάνει τήν εμφάνισή του μία διδασκόμενη "απόχρωση " αυτή τού σεβασμού.
            Ο σεβασμός  συμβαδίζει με την αγάπη και συμπορεύονται στη ζωή. Σέβεται και τιμά (συνήθως) κανείς αυτόν πού αγαπά η αυτόν γιά τόν οποίο νοιώθει όμορφα. Φυσικά καί η πτυχή τής ευγένιας κρύβει ένα είδος σεβασμού , χωρίς όμως νά είναι η ακρίβεια τής ένοιας του.
         Ε
μφανίζεται πολύ νωρίς και είναι συναίσθημα πού κρύβει τεράστια δύναμη στην αγωγή του ανθρώπου γιατί βοηθάει στην ανύψωσή και στον εμπλουτισμό του.
Ολες οι κοινωνίες δείχνουν σεβα­σμό για την ιστορία καί τον πολιτισμό τους(κοινωνία που περιφρονεί το χθες πορευεται τυφλά πρός τό μέλλον).
Ενώ είναι επίσης είναι καί ένα θαυμάσιο μέσον βοηθειας των διαπροσωπικών σχέσεων.
        Όμως...για να εμπνεύσουμε τον σεβασμό , πρέπει εμείς πρώτα να τον βιώσουμε. Δεν μπορείς να δώσεις κάτι πού δεν το ζεις. Σεβασμός λοιπόν στον εαυτό σου, στο σύντροφό σου, στο περιβάλλον  σου, μέ ειλικρίνεια και διάλογο.Σεβασμός στον άλλον σημαίνει -καί- πώς του δείχνω έμπρακτα τη λύπη μου γι' αυτό πού είπα ή έκανα.
           Σεβασμός σε σύντροφο σημαίνει αποδοχή και εκτίμηση γι' αυτό που είναι. Βοηθάει να παραμείνει ο εαυτός του και να διατηρήσει τα δικαιώματά πού έχει ώς Ανθρωπος. Σέβομαι τη διαφορετικοτητα, την αντιθετη αποψη ,κανω αυτο που αγαπω χωρις να προκαλω, αφηνω στο διπλανο μου χωρο να αναπνευσει, αναγνωριζω στον αλλον τα δικαιωματα του,συμπεριφέρομαι έχοντας στό μυαλό ότι δεν είμαι μόνος (λαμβάνουμε υπόψη πώς οι ενέργειές μας θα επηρεάσουν τους άλλους στο παρόν και στο μέλλον ).
        Σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει ο κίνδυνος τού τέλματος τής σχέσης μέ ότι αυτό συνεπάγεται σέ συναισθηματική , επικοινωνιακή η σεξουαλική εκφραση.
          Από τήν πλευρά τού "θύματος" μιάς σχέσης χρειάζεται νά κατανοήσουμε επίσης πώς μόνο όταν σεβαστούμε τον εαυτό μας, σαν αξιόλογο άτομο, που αξίζει να το αγαπούν και να του φέρονται με εκτίμηση, μπορούμε να περιμένουμε σεβασμό από τους άλλους.
          Αν καί ο σεβασμός καλλιεργεί τη συνεργασία και μας διευκολύνει να επιτύχουμε τους στόχους , είναι μια λεξη που χρησιμοποιουμε συχνα αλλα ξεχναμε την εννοια της. Τον ζηταμε (τον εχουμε αναγκη) για να νιωθουμε καλυτερα , μά πολλές φορές δέν κάνουμε κάτι για αυτό. Η εποχή μας περιθωριοποίησε την αγάπη, χάθηκαν οι ηθικές αρχές , χάθηκε ο σεβασμός του άνθρώπου προς τον άνθρωπο. Και το τίμημα είναι το κενό. Το κενό πού δημιούργηθηκε στην ψυχή.
         Είναι ανάγκη να μάθουμε να σεβόμαστε τον εαυτό μας καί κατ'επέκταση τους γονείς τούς συντρόφους καί όλους τους ανθρώπους, αν θέλουμε να εμπνέουμε κι εμείς σεβασμό στους άλλους.
             Θά πρέπει επιτέλους νά καταλάβουμε πώς κάθε ικανοποίηση τών αναγκών μας , είναι μία συναλλαγή απόλυτα ισορροπημένη μέ τήν ανάγκη τού διπλανού μας.
      Ας μήν τίς αφήσουμε ακάλυπτες.

(από ανάρτηση στο f/b)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου