Τρίτη, 3 Απριλίου 2012




Tο δέντρο των φίλων


        Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας που μας

 κάνουν ευτυχισμένους χάρη στην απλή σύμπτωση να

 συναντηθούν τα μονοπάτια μας.

       Κάποιους τους έχουμε σε όλη τη διαδρομή στο

 πλάι μας, βλέποντας πολλά φεγγάρια να περνάνε,

 ενώ κάποιους τους βλέπουμε ελάχιστα μεταξύ δύο 

βημάτων.

       Όλους τους ονομάζουμε φίλους και υπάρχουν 

πολλά διαφορετικά είδη αυτών. Ίσως το φύλλο κάθε 

δέντρου να χαρακτηρίζει τους φίλους μας. Το πρώτο

 που ξεπροβάλλει είναι ο πατέρας και η μητέρα μας,

 μας δείχνουν τι είναι η ζωή. Στη συνέχεια έρχονται οι 

αδερφικοί φίλοι με τους οποίους μοιραζόμαστε το 

χώρο μας, για να ανθίσουν και αυτοί όπως κι εμείς.

       Καταλήγουμε να αναγνωρίσουμε σε ολόκληρη την

 οικογένεια φίλων αυτούς που σεβόμαστε επιθυμούμε

 το καλό τους. Επιπλέον, η μοίρα μάς φέρνει και

 άλλους φίλους,αυτούς που δεν γνωρίζαμε ότι

 επρόκειτο να διασχίσουν το δρόμο μας. Πολλούς από 

αυτούς τους ορίζουμε ως αδερφές ψυχές, φίλους

 καρδιακούς. Είναι ειλικρινείς, είναι αληθινοί. 



Ξέρουν πότε δεν είμαστε καλά, ξέρουν τι μας κάνει 

ευτυχισμένους. Και, μερικές φορές, κάποια από αυτές

 τις αδερφές ψυχές αναφλέγεται μέσα στην καρδιά 

μας και τότε γίνεται ερωτικά εμπνευσμένος φίλος.

 Αυτός δίνει λάμψη στα μάτια μας, μουσική στα χείλη

 μας, φτερά στα πόδια μας, 

πεταλούδες στο στομάχι μας… 


 - Χόρχε Λουίς Μπόρχες 

3 σχόλια:

  1. Κάτι παρόμοιο σκεφτόμουν πρίν μέρες... πόσοι άνθρωποι, πόσες καταστάσεις έρχονται στην ζωή μας, για λίγο ή πολύ, μας κάνουν ευτυχισμένους ή μας γονατίζουν ... όλα στιγμές τέλικά, που κρατάνε άλλοτε πολύ άλλοτε λίγο μα όλα περνάνε και έρχεται κάτι καινούργιο να αντικαταστήσει τα παλιά ...
    ανόητες , κοινές σκέψεις που τις κάνουμε όλοι μας κάποια στιγμή , ειδικά όταν έχουμε περάσει και αρκετά στην ζωή μας και ξέρουμε πόσο ρευστά είναι όλα!

    Καλημέρα Evi μου :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ....Ποτε...δεν μπορεσα να καταλαβω γιατι συμβαινει ...αυτο....!!!! Γιατι....νσ πρεπει να υπαρχει αντικατασταση.....και οχι αιωνιοτητα.....Γιατι....να ειμαστε ¨δρομος¨" για τον αλλον και οχι ...'Σταθμος"....Παντα με στενοχωρουσε αυτο...:((((((

    Καλησπερα Λεβινα μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν το καταλαβαίνω ούτε εγώ Evi μου, νομίζω όμως πως φταίει το ανικανοποίητο του ανθρώπου ... σκέφτομαι πως και εγώ έχω κάνει τα λάθη μου, έδιωξα ανθρώπους που πίστεψα πως δεν άξιζαν, πλήγωσα, αγάπησα, είχα τις στιγμές μου, άλλες φορές δικαιολογημένα δεν ήμουν αυτό που ήθελαν άλλοι, άλλες πάλι φορές ανόητα συμπεριφέρθηκα ... άργησα πολύ να μάθω να μην ενεργώ αυθόρμητα και να σκέφτομαι πολύ... μόνο που τώρα βρέθηκα στο άλλο άκρο και παρασκέφτομαι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή