Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012





        Χθες έβρεχε κι εγώ καθόμουν στην ακροθαλασσιά.
        Κοίταζα τον βράχο μουσκεμένο και μούσκευα κι εγώ.
       Με πλημμύριζε ευγνωμοσύνη η καλοσύνη του ουρανού να συμπεριφέρεται και στους δυο μας το ίδιο.
       Να βρέχει το ίδιο σε δικαίους κι αδίκους. Στον βράχο τον δίκαιο, σε μένα τον άδικο.
       Πόσο γλυκά με παρηγορεί τουτη η καλοσύνη, η απεριόριστη που δεν κάνει διακρίσεις, που βρέχει το ίδιο πάνω σε όλους μας...


Helen 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου