Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012






          Είναι πολύ όμορφο να έχεις κάποιον να προσέχεις, να αγαπάς... Μιλώ για την ιδιαίτερη εκείνη σχέση ανάμεσα σε δύο ψυχές, που κοιτούν η μία την άλλη απευθείας μέσα στο πυρήνα της ύπαρξής τους. 
        Είναι τόσο όμορφο να έχεις κάποιον να σκέφτεσαι, να φροντίζεις, να αγαπάς, να αγωνιάς για αυτόν, να προσπαθείς να φέρεις το χαμόγελο στα χείλη του κάθε φορά που είναι κατσούφης, να είσαι εκεί να ακούς την γκρίνια του, όταν είναι αγχωμένος, να τον προσγειώνεις, όταν ενθουσιάζεται με το παραμικρό, να είσαι μια ανοικτή αγκαλιά, μια αστείρευτη πηγή έγνοιας και φροντίδας, κάθε μέρα της ζωής του.

         Μα είναι εξίσου όμορφο να νοιώθεις κι εσύ ο ίδιος αυτή τη φροντίδα, αυτή την αγάπη, απο μάτια αγαπημένα. Να νοιώθεις πως κάποιος εκεί έξω σε σκέφτεται, σε αγαπά και θέλει να σε δει χαρούμενο. Πως έχεις κι εσύ να λαμβάνεις αγάπη με αυτόν τον ιδιαίτερο, ξεχωριστό τρόπο, που μόνο δυο ψυχές ενωμένες με τα φτερά της αγάπης μπορούν να βιώσουν. Κάποιον να σε σκέφτεται και να τον σκέφτεσαι... κάποιον να σε αγαπά και να τον αγαπάς. Κάποιον να ξυπνά το πρωϊ και να είσαι η πρώτη σκέψη του... 
           Υπάρχει μεγαλύτερος πλούτος απο αυτόν;

από το voulaki (αποστάγματα καρδιάς)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου