Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011























Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι

σαν το ξεχασμένο στάχυ


ο κόσμος γύρω άδειος κάμπος


κι αυτοί στης μοναξιάς το θάμπος


σαν το ξεχασμένο στάχυ


άνθρωποι μονάχοι

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι


όπως του πελάγου οι βράχοι


ο κόσμος θάλασσα που απλώνει


κι αυτοί βουβοί σκυφτοί και μόνοι


ανεμοδαρμένοι βράχοι


άνθρωποι μονάχοι

Άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα


σαν ξωκλήσια ερημωμένα, ξεχασμένα


άνθρωποι μονάχοι σαν ξερόκλαδα σπασμένα


σαν ξωκλήσια ερημωμένα, σαν εσένα, σαν εμένα...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου