Σάββατο, 19 Μαρτίου 2011


Πολλές φορές βαθιά αναρωτήθηκα
τριγύρω οι άνθρωποι αν μ’ αγαπούνε
για ό,τι φαίνομαι ή αν αληθινά για ό,τι είμαι εγώ, κοντά μου ζούνε.

Κι όμως να που δεν ξέρω ποιος εγώ, κι υποφέρω
νιώσε με, σώσε με κι ό,τι θες στο προσφέρω.

Είναι στιγμές σιωπής π' αναλογίστηκα τους όρκους που ’δωσα, γλυκιέ μου, εσένα,
και με τα λόγια μου για μένα πείστηκα

τώρα δεν έχω πια φόβο κανένα.


Πολλοί ορκίστηκαν πως μ’ αγαπήσανε γιατί κατάλαβαν ποιος είμαι τάχα
και σαν τους πίστεψα μ’ εγκαταλείψανε, ανάγκη μ’ είχανε, αυτό μονάχα.


3 σχόλια:

  1. Ωραίοι στίχοι. Λίγο απογοητευμένη ή μου φαίνεται;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ....μπα ....!!!! Φοιβο.....μου αρεσαν οι στιχοι και η μουσικη του συγκεκριμενου τραγουδιου.....

    Καλημερα Μαγδαληνη........έτσι οπως τα λες.......ρομαντικη μεχρι κοκαλο......χαχχαχαχα!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή