Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011



   Περπατώ ... περπατώ.... μόνη στο δάσος...
Κι ο λύκος ακολουθεί τα βήματά μου...
Όταν κάθομαι να ξεκουραστώ, έρχεται κοντά κι ακουμπά το κεφάλι του στα γόνατά μου...
Τότε τα βλέμματά μας σμίγουν,σε ένα αντιφέγγισμα μοναξιάς...
Τότε εγώ κι ο λύκος νιώθουμε πως κάτι έχουμε κερδίσει...
Δεν ξέρουμε τι ακριβώς...
Κι ούτε μας αρέσουν τόσο οι αναλύσεις...
Κάτι σαν μάχη... κάτι... σαν κρυμμένο θησαυρό...
             Περπατώ... περπατώ... μόνη στο δάσος...
Κι ο λύκος ακολουθεί πιστά τα βήματά μου......
Ποιός είπε πως φοβήθηκα ποτέ τον λύκο?
Εγώ τον κυνηγό φοβάμαι....
Από κείνον τρέχω να σωθώ.....

2 σχόλια:

  1. Ποιος φοβάται ποιον στη ζούγκλα της δασώδους ζωής... με του λύκους και τα πρόβατα ένα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή